Angraecum eburneum - Définition

Source: Wikipédia sous licence CC-BY-SA 3.0.
La liste des auteurs de cet article est disponible ici.

Introduction

Angraecum eburneum
Classification classique
Règne Plantae
Sous-règne Tracheobionta
Division Magnoliophyta
Sous-règne Tracheobionta
Division Magnoliophyta
Classe Liliopsida
Sous-classe Liliidae
Ordre Orchidales
Famille Orchidaceae
Genre Angraecum
Nom binominal
Angraecum eburneum
Bory, 1804


Angraecum eburneum Bory, espèce d'orchidée décrite pour la première fois en 1804 par le naturaliste Bory de Saint-Vincent d'après un spécimen découvert sur une arête rocheuse à l'Îlet à Guillaume, au sud de Saint-Denis de la Réunion, le 29 août 1801.

Si l'espèce type est originaire de la Réunion, Angraecum eburneum est répandu dans toutes les îles de l'ouest de l'Océan indien.

Diagnose

  • Angraecum eburneum foliis distichis, lato-lineraribus, oblusis, basi articulatis, floribus longissime calcaratis, bracteatis. Bory 1804.
  • A.caule brevi; foliis pluribus distichis, oblongis, approximatis, apice bilobis, striatis; floribus albis, magnis; laciniis calycis linearibus ascendentibus; labello suborbiculato, venoso, apice acuminato, calcare pedunculo longiori. Nob. Radix parasitica. Caulis brevis, simplex, folii omnino tectus, teres. Folis distieba, approximata, basi subcanaliculata, semi-amplexicaulis, oblonga,integra, coriacea, 8-12 uncias longa, vix 2 uncias lata, glabra, striata, apice obtuso, intergo aut subbilobo. Scapus axillaris, simplex, erectus, pedalis teres. Flores resupinati, magni, candidi, 4-5 in spica simplici dispositi, pedicellati, bracteati. Calycis laciniae tres exteriores subaequales, deflexae, lanceolatae, acutae, media submajore; duae interiores aequales basi et latere interno cum lateribus gynostemii coalitae, deflexae, exterioribus subconsimiles; labellum erectum, medio longitudinaliter plicatum, suborbiculatum, apice acuminatum, membranaceum, venis transversis subramosis lineatum, cum antica gynostemii parte coalitum, calearatum, clcare calyce longiori, apice acuto, aliquando contorto. Gynostemium breviusculum, postice convexum, antice concavum, lateribus submembranaceis, basi cum labello et interioribus calycis laciniis coalitum, apice subbicorne. Anthera terminalis, operculiformis. Pollinia duo ovoidea, ceracea, libera, nuda. Ovarium contortum, longum, apice subspirale, glabrum. Crescit in insula Borboniae. (Du Petit-Thouars, Bory de Saint-Vincent). Richard, 1828.

Description

Angraecum eburneum dessinée par Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent et reproduite à la fin du Voyage dans les quatre principales îles des mers d'Afrique qu'il fit paraître en 1804.

Bory de Saint-Vincent écrit dans sa description en 1804: La blancheur et la dimension de ses fleurs, l'odeur suave qu'elles répandent, le rendent l'une des plus intéressantes espèces de son genre; je l'appellerai "angrec couleur d'ivoire".

  • eburneus, a, um adjectif latin, "couleur d'ivoire".
  • giryamae, nom au génitif latin d'un groupe ethnique du Kenya, les Giriama.
  • superbus, a, um adjectif latin, "qui s'élève au-dessus des autres".
  • xerophilus, a, um adjectif grec latinisé, "qui aime le sec".

Bibliographie

  • Bory de Saint-Vincent. 1805. Voyage dans les quatre principales îles des mers d'Afrique, vol.1.359. Paris.
  • Dupetit-Thouars. 1822. Histoire particulière des plantes orchidées recueillies sur les trois îles australes d'Afrique. Paris.
  • Richard. 1828. Monographie des orchidées des îles de France et de Bourbon. Paris. 71.
  • Stewart & alii. 2006. Angraecoid Orchids.Portland, Oregon. 39-40.
Page générée en 1.564 seconde(s) - site hébergé chez Contabo
Ce site fait l'objet d'une déclaration à la CNIL sous le numéro de dossier 1037632
A propos - Informations légales - Signaler un contenu
Version anglaise | Version allemande | Version espagnole | Version portugaise